Günlük Yaşam

Bugün Benim Doğum Günüm #2

Bugün benim doğum günüm. Tam 23 yıl önce bugün dünyaya gelmişim. Soğuk ve karlı bir günde.

Aslına bakarsanız; doğum günüm 15 Mart değil, 20 Şubat. Geçen yıl ilk doğum günü yazımı yazarken her yıl bu geleneği devam ettireceğime dair kendime söz vermiştim. Ama bu yıl yazamadım. Aradan geçen bir süre sonra yazmayı tekrar düşündüm.  Geçen zaman beni yazmamaya itti. Zaten zaman geçti, neden yazayım ki diye düşündüm. Ama bugün,  15 Mart’ta aklıma birden yazmak geldi. Bazen bir his olur ya böyle, nasıl desem… O an sadece yazmak istersiniz, kimseyle konuşmak istemezsiniz, sadece yazmak ve yazarak akıtmak istersiniz.  Heh işte, aynen böyle oldu.

Yaşım 23 oldu, zaman nasıl geçiyor anlamıyor insan.  Doğum günümden nasıl 1 ay geçti, anlamadım bile. Şubat ayı zaten 1 saat gibiydi. Yaş ilerledikçe daha da çok olgunlaşıyor insan. Yaşanılan şeyler sürekli deneyim kazandırıyor. Çok garip bir duygu. Daha 1 saat önce yaptığım şey bile o an garip geliyor. Nasıl böyle bir şey yapabildim diyorum. Ne kadar da salakmışım diyorum.

Geçen yıl ailemden ayrıydım. Kendi evimde, İzmir’deydim o dönemler. Bir mağazada çalışıyordum. O zamanlar iş arkadaşımla doğum günümüz aynı güne denk gelmişti. Bize sürpriz doğum günü kutlaması yapmışlardı. Çok hoşuma gitmişti. Bir sürü arkadaşım aramıştı, hepsi doğum günümü kutlamıştı. Numaramı bilmeyenler de sosyal medyadan mesajlar yazmışlardı. Çok güzel bir hediye almıştım. Öyle bir yerden satın alınıp, gönderilen bir hediye değildi. Emek verilen bir hediyeydi. En önemlisi bu ya zaten. Benim için zamanını harcamış, uğraşmış, çabalamış. Hala saklarım ve hep saklayacağım.

23. yaşımda daha az insan doğum günümü kutladı. İşte doğum günü pastasıymış, hediyesiymiş bunlar pek olmadı. Belki 1-2 yıl önce bunlar olmasaydı çok üzülebilirdim. Ama bu yıl öyle doğum günü pastası, sürpriz kutlama gibi şeyler aramadım. Evet, arkadaşlarımın doğum günümü unutmaları, kutlamamaları üzdü beni tabii ki. Ama kısa süre sonra geçti gitti. Belki ilerleyen yıllarda kimseden doğum günümü kutlamasını da beklemeyeceğim. Böyle hissetmemin sebebini tam olarak bilmiyorum. Belki de yaşım ilerledikçe beklentilerim daha da azalıyordur.

Doğum günümden bir süre sonra bir hediye geldi. Bu hediyeyi blogumda birçok kere bahsettiğim kişi gönderdi. Daha önceki doğum günümde de en güzel hediyeyi o hazırlamıştı.Yine çocuk gibi mutlu oldum. Havalara uçtum. Hani böyle çocukluğumuzda bayramda alınan giysileri, ayakkabıları yanımıza alırdık uyurduk ya… Aynen öyle hissettim. Zarar görmelerini bile istemedim. Hala mutluyum. Burdan ona tekrardan teşekkür etmek istiyorum. İyi ki hayatımda, iyi ki hep yanımda.

Bir Cevap Yazın